Ήδη έχουν αρχίσει να σηµειώνονται προπωλήσεις εκκοκκισµένου βάµβακος στην χρηµατιστηριακή τιµή που αυτή τη στιγµή κυµαίνεται στο εύρος των 80-81 σεντς ανά λίµπρα συν κάποια µπόνους ποιότητας για ποιοτικό προϊόν. Αυτό που µεταφέρουν άνθρωποι της αγοράς στην Agrenda είναι πως τα κλωστήρια προσφέρουν συµβόλαια σε τιµές κοντά στα 46 λεπτά ανοικτά και 49 λεπτά fixed στους παραγωγούς. Προς το παρόν η αγορά εµφανίζεται λίγο νωθρή µε τις πράξεις να είναι περιορισµένες, και πολλούς ενδεχοµένως να περιµένουν να δουν αν η ανοδική τάση θα µπορέσει να διατηρηθεί.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Την ίδια στιγµή τις τελευταίες ηµέρες υπάρχει ζήτηση για το ελληνικό βαµβάκι κυρίως από την αγορά της Τουρκίας. Ωστόσο, φαίνεται πως και στη γειτονική χώρα τα κλωστήρια λειτουργούν τις µηχανές τους σε χαµηλότερα επίπεδα µε εκτιµήσεις για µείωση ακόµα και ως 40% σε σχέση µε πέρυσι. Την ίδια στιγµή ο ανταγωνισµός είναι αυξηµένος από την Αίγυπτο και τη Βραζιλία. Τα γειτονικά µας κλωστήρια, όµως, θα έχουν σίγουρα ανάγκη κατά τους επόµενους µήνες και ειδικά καθώς φτάνουµε στο ξεκίνηµα της σεζόν.
Παρότι οι τιµές µέχρι στιγµής «παίζουν» φέτος πιο ψηλά, πάντως, αυτό που επισηµαίνουν οι παραγωγοί είναι ότι δεν έχουν φτάσει στα επιθυµητά επίπεδα. Την άνοδο που παρατηρείται σε µεγάλο βαθµό αντισταθµίζει το αυξηµένο κόστος παραγωγής. «Το αν θα µπορέσει να ανέβει κι άλλο η τιµή του βάµβακος µένει να φανεί. Ωστόσο, εµείς έχουµε ήδη αγοράσει το πετρέλαιο και τα λιπάσµατα, οπότε έχουµε επωµιστεί αυτό το αυξηµένο κόστος παραγωγής» αναφέρει χαρακτηριστικά παραγωγός στην Agrenda.
Επί του παρόντος, η αγορά παρακολουθεί αν θα µπορέσουν να διατηρηθούν σαν βάση τα 80 σεντς ανά λίµπρα, αλλά και στην εξέλιξη της παραγωγής στις Ηνωµένες Πολιτείες Αµερικής, που συνεχίζει να «βασανίζεται» µε πολύ µεγάλο µέρος των εκτάσεων µε βαµβάκι της χώρας να βρίσκεται ακόµα υπό καθεστώς ξηρασίας.
Το βαµβάκι εκτός της συµφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης µε Ινδία
Μεγάλο παράπονο των παραγωγών είναι το γεγονός πως το βαµβάκι δεν συµπεριλήφθηκε στην εµπορική συµφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης µε την Ινδία, κάτι που όπως επισηµαίνουν θα έλυνε σε πολύ µεγάλο βαθµό τα προβλήµατα της Γηραιάς Ηπείρου, και ειδικά της χώρας µας που είναι η σηµαντικότερη παραγωγός της. Την ίδια στιγµή, το βραζιλιάνικο βαµβάκι έρχεται στην Ευρώπη χωρίς να χρειάζεται να ανταποκρίνεται στους ίδιους αυστηρούς κανονισµούς που ισχύουν για το εγχώριο προϊόν, κάτι που φαντάζει οξύµωρο.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι συνθήκες που επικρατούν στην αγορά αυτή τη στιγµή είναι ευνοϊκές για τη βαµβακερή ίνα, µε τις τιµές του πολυεστέρα να συνεχίζουν να αυξάνονται ακολουθώντας τις αντίστοιχες του πετρελαίου, κάτι που δεν προβλέπεται να αλλάξει σύντοµα.
Έτσι, βλέπουµε ότι µετά από διαδοχικά δύσκολα χρόνια µε πολύ χαµηλές τιµές που οδήγησαν αρκετούς στο να αποχωρήσουν από την καλλιέργεια και να αναζητήσουν εναλλακτικές τόσο η ελληνική όσο και η παγκόσµια αγορά βάµβακος διακατέχεται από µια συγκρατηµένη αισιοδοξία. Υπάρχουν, φυσικά, αρκετά προβλήµατα ακόµα που πρέπει να λυθούν, και η αβεβαιότητα στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή συνεχίζει να αποτελεί έναν βασικό παράγοντα που δεν κάνει εύκολη την εξαγωγή συµπερασµάτων για το τι µέλλει γενέσθαι µε την καλλιέργεια, όµως, το «σκοτάδι» φαίνεται να φεύγει σιγά-σιγά.
