BACK TO
TOP

Βιβλιοθήκη

09_2026_FRESHER_2

09_2026_FRESHER_2

09_2026_FRESHER_2

09_2026_FRESHER_2

1088_AGRENDA

1088_AGRENDA

09_26_ELAIAS

09_26_ELAIAS

1087_Agrenda

1087_Agrenda

09_2026_Profi

09_2026_Profi

1086_Agrenda

1086_Agrenda

1083_Agrenda_Neo

1083_Agrenda_Neo

1081_Agrenda

1081_Agrenda

1082_Agrenda__NEO

1082_Agrenda__NEO

1080_Agrenda

1080_Agrenda

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Με σηµαντική καθυστέρηση έγινε πρόσφατα η εκκίνηση ενός δηµόσιου διαλόγου για το µέλλον της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (Κ.Αλ.Π.), πρωτοβουλίας που ξεκίνησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πέρσι µε την αξιολόγησή της που θα οδηγήσει στην αναθεώρησή της. Στα βασικά κείµενά της η ΕΕκατά την προσφιλή της τακτική περιορίζεται σε γενικές διαπιστώσεις και δεν ακουµπάει τον πυρήνα της εσφαλµένης εν πολλοίς πολιτικής της, αφού αφήνει εκτός κάδρου τις πολιτικές για την αλιευτική ικανότητα του στόλου και τις υποχρεωτικές εκφορτώσεις.

Στο πρώτο μισό μετά την είσοδο της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κερδισμένοι ήταν οι αγρότες που διατηρούσαν στενή σχέση με τις κοινοτικές επιδοτήσεις. Στο δεύτερο μισό, φαίνεται να παίρνουν κεφάλι οι αγρότες που είναι πιο κοντά στις αγορές, που βλέπουν τις καταναλωτικές τάσεις και προσαρμόζουν ανάλογα το καλλιεργητικό τους χαρτοφυλάκιο, που αξιοποιούν τα αναπτυξιακά προγράμματα και επενδύουν σε νέες τεχνολογίες. Εξαιρούνται βέβαια οι κλέφτες και οι απατεώνες που κερδίζουν πάντα. Είτε σε περιβάλλον «επιδοτήσεων», είτε με όρους «αγοράς».