Γνώμες

Σημάδια που προμηνύουν σταδιακή βελτίωση των συνθηκών στον αγροτικό χώρο εκπέμπουν μια σειρά από εξελίξεις, τόσο στις τιμές των αγροτικών εμπορευμάτων όσο και σε άλλες «πηγές» που έχουν να κάνουν με τις κοινοτικές ενισχύσεις και τη χρηματοδότηση γενικότερα των αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

Το βέβαιο είναι ότι αυτή τη φορά, σε ότι αφορά τους αγρότες, η κυβέρνηση έχει πάρει το µήνυµα. Για µια σειρά από λόγους που δεν είναι της παρούσης, η πλειοψηφία των αγροτικών εκµεταλλεύσεων δεν απέχει πολύ από τα όρια της χρεοκοπίας.

Διαβάζουμε για «προσαρμογές» και «αλλαγή στάσης» του ΥΠΑΑΤ ως προς την ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου. Το άμεσο ερώτημα που προκύπτει είναι αν οδεύουμε πραγματικά σε αλλαγή στρατηγικής ή πρόκειται για έναν ακόμη τακτικισμό αγοράς χρόνου.

Το µεγάλο έλλειµµα ανταγωνιστικότητας που καλείται να διαχειριστεί η ελληνική γεωργία αφορά κυρίως στις ετήσιες καλλιέργειες, τα λεγόµενα αροτραία. Σε σκληρό σιτάρι, βαµβάκι, αραβόσιτο και ηλίανθο τα καλλιεργητικά κόστη θα πρέπει να εκλογικευθούν και την ίδια στιγµή να υπάρξουν προσαρµογές στις απαιτήσεις της κλιµατικής αλλαγής και της νέας ΚΑΠ.

Το ημερολόγιο γράφει 1η Αυγούστου και οι δηλώσεις ΟΣΔΕ για το 2026 ουσιαστικά δεν έχουν ξεκινήσει. Στις δυσκολίες για την ανάπτυξη μιας αξιόπιστης εφαρμογής προστέθηκε τις τελευταίες ημέρες και το θέμα των τροπολογιών για τις ευθύνες των ΚΥΔ επί του ζητήματος.

∆εν υπάρχει καµιά αµφιβολία ότι η µεταρρύθµιση του συστήµατος υποβολής των δηλώσεων ΟΣ∆Ε ήταν αναγκαία και επιβεβληµένη. Η χώρα όφειλε να περάσει σε ένα µοντέλο µεγαλύτερης διαφάνειας, λογοδοσίας και πραγµατικού ελέγχου, ιδιαίτερα µετά τα όσα προηγήθηκαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι διατάξεις που ψήφισε η Βουλή χρειάζεται να αποσαφηνιστούν εγκαίρως µε τις εφαρµοστικές αποφάσεις της ΑΑ∆Ε, γιατί, ενδέχεται να δηµιουργήσουν περισσότερα προβλήµατα από όσα επιχειρούν να λύσουν.

Για ένα δίκαιο σύστημα ενισχύσεων, πραγματικούς ελέγχους και περισσότερα χρηματοδοτικά εργαλεία για το μέλλον της ελληνικής κτηνοτροφίας.

Κάποιες φορές ο λόγος των πολιτικών αφήνει για λίγο στην άκρη τα πολιτικά πάθη και τις αγωνίες του σήµερα και επιχειρεί να ανοίξει τον ορίζοντα της σκέψης για τις µικρές ή µεγάλες αποφάσεις που σφραγίζουν την πορεία της κοινωνίας µας.

Αν η μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑ∆Ε αποδειχθεί αυτό που υπόσχονται οι μέχρι σήμερα κινήσεις στην κρίσιμη αυτή σκακιέρα, τότε δεν θα πρόκειται για μια ακόμη διοικητική αλλαγή, αλλά για τη σημαντικότερη θεσμική τομή στον τρόπο διαχείρισης των αγροτικών ενισχύσεων από την ένταξη της χώρας στην Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Μέσα σε αυτό το σύνθετο περιβάλλον, η ανάγκη για έγκυρη, έγκαιρη και εξατομικευμένη καθοδήγηση των αγροτών δεν αποτελεί πλέον απλώς υποστηρικτική υπηρεσία, αλλά βασική προϋπόθεση βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας της αγροτικής εκμετάλλευσης.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως υπό τις παρούσες συνθήκες δεν γίνεται και η ΑΑΔΕ να κάνει σωστά τη δουλειά της (κάτι που δεν έκαναν οι προηγούμενοι) και οι πληρωμές των αγροτών να γίνονται στην ώρα τους. Μέχρι να βρεθεί και επ’ αυτού κάποια ισορροπία, καλό θα ήταν η κυβέρνηση να βάλει το χέρι στην τσέπη. Με κάτι έναντι ίσως; Εκτός κι αν κάτι τέτοιο θα χαλούσε το σενάριο… ότι για ότι έγινε, φταίνε οι αγρότες!

Τα προβλήματα που έχουν συσσωρευθεί στην ελληνική γεωργία είναι μεγάλα και η αναζήτηση λύσεων, ακόμα κι αν υπάρχει πολιτική βούληση, είναι δυσκολότερη απ’ ότι στο παρελθόν. Τα πιο πρόσφατα διαθέσιµα στοιχεία δείχνουν ότι στην Ελλάδα λειτουργούν περί τις 550.000 αγροτικές εκµεταλλεύσεις, αριθµός που παραµένει υψηλός σε σχέση µε το µέγεθος της οικονοµίας. Σηµειωτέον ότι από το 2007 παρατηρείται σταδιακή µείωση αλλά όχι δραστική συγκέντρωση της αγροτικής γης.

H σηµερινή κατάσταση στο κτηνοτροφικό τοµέα µπορεί να αποδοθεί µε ακρίβεια από δύο λέξεις ΧΑΟΣ και ΤΑΞΙΣ που δεν είναι απλώς αντίθετες έννοιες αλλά δύο λειτουργικές καταστάσεις. Οι διαδοχικές επιζωοτίες που εκδηλώνονται στην ελληνική κτηνοτροφία δεν αποτελούν τυχαίες υγειονοµικές κρίσεις.

Το µέλλον της ελληνικής γεωργίας εξαρτάται σε µεγάλο βαθµό από τους στόχους προσέγγισης της ασκούµενης γεωργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).

Ένα παλιό ρητό στον κόσµο των traders εµπορευµάτων λέει ότι η Μέση Ανατολή «πουλάει υδρογονάνθρακες για να αγοράσει υδατάνθρακες».

Παρά τις αναφορές περί διαπραγµατεύσεων µεταξύ των ΗΠΑ και του ιρανικού καθεστώτος, τα Στενά του Ορµούζ παραµένουν στην πράξη κλειστά για τα περισσότερα πετρελαιοφόρα και σε µόνο έναν µικρό αριθµό πλοίων να επιτρέπεται η διέλευσή τους.

Παρά τις συχνές δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραµπ ότι η νίκη στο Ιράν είναι κοντά, δεν διαφαίνεται κανένα τέλος στις εχθροπραξίες στον Περσικό Κόλπο.[…]

Από τη στιγµή που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τις στρατιωτικές επιδροµές κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, οι αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου βυθίστηκαν στην αναταραχή και οι τιµές της ενέργειας εκτινάχθηκαν. Μέχρι σήµερα, οι τιµές του Brent Crude Oil είναι αυξηµένες κατά 20%.